νόσος
Étymologie
- Du grec ancien νόσος, nósos.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | νόσος | οι | νόσοι |
| Génitif | της | νόσου | των | νόσων |
| Accusatif | τη(ν) | νόσο | τις | νόσους |
| Vocatif | νόσο | νόσοι | ||
νόσος, nósos \ˈnɔ.sɔs\ féminin
Dérivés
Grec ancien
Étymologie
- D’origine inconnue.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | νόσος | αἱ | νόσοι | τὼ | νόσω |
| Vocatif | νόσε | νόσοι | νόσω | |||
| Accusatif | τὴν | νόσον | τὰς | νόσους | τὼ | νόσω |
| Génitif | τῆς | νόσου | τῶν | νόσων | τοῖν | νόσοιν |
| Datif | τῇ | νόσῳ | ταῖς | νόσοις | τοῖν | νόσοιν |
νόσος, nósos *\ˈno.sos\ féminin (se conjugue comme un masculin).
- Maladie.
- (Psychologie) Égarement de l’esprit.
- (Au sens moral) Souffrance morale, folle passion.
Variantes
- (Ionien) νοῦσος
Dérivés
- νόσημα, νόσευμα, νοσήμη (maladie)
- νοσακερός
- νοσάζω, νοσεύομαι, νοσέω (être malade)
- νοσερός, νοσηρός, νοσητήριος (de maladie, qui est en état de maladie)
- νοσερότης (infirmité)
- νοσηφόρος
- νοσηλεία (soin aux malades)
- νοσηλεύω (soigner les malades)
- νοσήλιος (de soin)
- νοσηλός, νοσηματικός (malade)
- νοσημάτιον (bobo)
- νοσηματώδης
- Νόσιος
- νοσίζω (rendre malade)
- νοσογνωμονικός
- νοσοκομεῖον (infirmerie, hôpital)
- νοσοκόμος (soignant)
- νοσοκομέω (soigner les malades)
- νοσοκομία (soin aux malades)
- νοσολογέω
- νοσολύτης
- νοσομελής
- νοσοποιέω (causer une maladie)
- νοσοποιός (qui cause une maladie)
- νοσόθυμος
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901