ξεκαρδιστικός

Étymologie

→ voir ξεκάρδισμα.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif ξεκαρδιστικός ξεκαρδιστική ξεκαρδιστικό
génitif ξεκαρδιστικού ξεκαρδιστικής ξεκαρδιστικού
accusatif ξεκαρδιστικό ξεκαρδιστική ξεκαρδιστικό
vocatif ξεκαρδιστικέ ξεκαρδιστική ξεκαρδιστικό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif ξεκαρδιστικοί ξεκαρδιστικές ξεκαρδιστικά
génitif ξεκαρδιστικών ξεκαρδιστικών ξεκαρδιστικών
accusatif ξεκαρδιστικούς ξεκαρδιστικές ξεκαρδιστικά
vocatif ξεκαρδιστικοί ξεκαρδιστικές ξεκαρδιστικά

ξεκαρδιστικός (xekardhistikós) \ksɛ.kaɾ.ðis.ti.ˈkɔs\

  1. Hilarant.