οδηγώ
Étymologie
- Du grec ancien ὁδηγέω, hodêgéô (« conduire »).
Verbe
| Présent | Imparfait | Subjonctif | Aoriste | |
|---|---|---|---|---|
| 1re sing. | οδηγώ | οδηγούσα | οδηγήσω | οδήγησα |
| 2e sing. | οδηγείς | οδηγούσες | οδηγήσεις | οδήγησες |
| 3e sing. | οδηγεί | οδηγούσε | οδηγήσει | οδήγησε |
| 1re pl. | οδηγούμε | οδηγούσαμε | οδηγήσουμε | οδηγήσαμε |
| 2e pl. | οδηγείτε | οδηγούσατε | οδηγήσετε | οδηγήσατε |
| 3e pl. | οδηγούν | οδηγούσαν | οδηγήσουν | οδήγησαν |
| Futur | θα οδηγήσω |
|---|---|
| Parfait | έχω οδηγήσει |
| Gérondif | οδηγώντας |
οδηγώ, odigó \ɔ.ði.ˈɣɔ\