ούρο
Étymologie
- Du grec ancien οὖρον, oûron.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | ούρο | τα | ούρα |
| Génitif | του | ούρου | των | ούρων |
| Accusatif | το | ούρο | τα | ούρα |
| Vocatif | ούρο | ούρα | ||
Dérivés
- ουρώ : uriner
- ουρικός : urique
- ουροποιητικός : urinaire
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | ούρο | τα | ούρα |
| Génitif | του | ούρου | των | ούρων |
| Accusatif | το | ούρο | τα | ούρα |
| Vocatif | ούρο | ούρα | ||