πάνθηρας
Étymologie
- Du grec ancien πάνθηρ, pánthêr.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | πάνθηρας | οι | πάνθηρες |
| Génitif | του | πάνθηρα | των | πανθήρων |
| Accusatif | το(ν) | πάνθηρα | τους | πάνθηρες |
| Vocatif | πάνθηρα | πάνθηρες | ||
πάνθηρας (pánthiras) \ˈpan.θi.ɾas\ masculin
- (Zoologie) Panthère.