πάρδος
Grec ancien
Étymologie
- Apparenté au persan پارس, pars, au sanskrit पृदाकु, pṛ́dāku.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | πάρδος | οἱ | πάρδοι | τὼ | πάρδω |
| Vocatif | πάρδε | πάρδοι | πάρδω | |||
| Accusatif | τὸν | πάρδον | τοὺς | πάρδους | τὼ | πάρδω |
| Génitif | τοῦ | πάρδου | τῶν | πάρδων | τοῖν | πάρδοιν |
| Datif | τῷ | πάρδῳ | τοῖς | πάρδοις | τοῖν | πάρδοιν |
πάρδος, párdos *\ˈpar.dos\ masculin (Ancienne écriture : ϖάϱδος)
Synonymes
Apparentés étymologiques
- παρδαλέη (peau de panthère)
- πάρδαλις
- παρδιαῖος (tacheté)
Dérivés dans d’autres langues
- Latin : pardus
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901