παιδικός
Étymologie
- Du grec ancien παιδικός, paidikós.
Adjectif
παιδικός, paidikós \Prononciation ?\
- Enfantin, d’enfant.
- παιδικό παιχνίδι, jeu d’enfants.
- παιδικός σταθμός, jardin d'enfants.
Synonymes
- παιδιάστικος
Grec ancien
Étymologie
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | παιδικός | παιδική | παιδικόν | |||
| vocatif | παιδικέ | παιδική | παιδικόν | |||
| accusatif | παιδικόν | παιδικήν | παιδικόν | |||
| génitif | παιδικοῦ | παιδικῆς | παιδικοῦ | |||
| datif | παιδικῷ | παιδικῇ | παιδικῷ | |||
| cas | duel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | παιδικώ | παιδικά | παιδικώ | |||
| vocatif | παιδικώ | παιδικά | παιδικώ | |||
| accusatif | παιδικώ | παιδικά | παιδικώ | |||
| génitif | παιδικοῖν | παιδικαῖν | παιδικοῖν | |||
| datif | παιδικοῖν | παιδικαῖν | παιδικοῖν | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | παιδικοί | παιδικαί | παιδικά | |||
| vocatif | παιδικοί | παιδικαί | παιδικά | |||
| accusatif | παιδικούς | παιδικάς | παιδικά | |||
| génitif | παιδικῶν | παιδικῶν | παιδικῶν | |||
| datif | παιδικοῖς | παιδικαῖς | παιδικοῖς | |||
παιδικός, paidikós *\pa͜i.di.ˈkos\ masculin
- Qui concerne les enfants, d’enfant.
- Enfantin, puéril.
- (Sexualité) Qui concerne un enfant aimé (un mignon, un favori).
- Badin, niais.
Dérivés
- παιδικά (« favori »)
Dérivés dans d’autres langues
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « παιδικός », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage