παντοδύναμος

Étymologie

Du moyen grec, composé de πᾶς, pâs (« tout ») et de δύναμη, dýnamê (« force »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif παντοδύναμος παντοδύναμη παντοδύναμο
génitif παντοδύναμου παντοδύναμης παντοδύναμου
accusatif παντοδύναμο παντοδύναμη παντοδύναμο
vocatif παντοδύναμε παντοδύναμη παντοδύναμο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif παντοδύναμοι παντοδύναμες παντοδύναμα
génitif παντοδύναμων παντοδύναμων παντοδύναμων
accusatif παντοδύναμους παντοδύναμες παντοδύναμα
vocatif παντοδύναμοι παντοδύναμες παντοδύναμα

παντοδύναμος, pandodínamos \pan.dɔ.ˈði.na.mɔs\

  1. Omnipotent, tout-puissant.
    • Είναι παντοδύναμος μέσα στο κόμμα του.

Références

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (παντοδύναμος)
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.