περίεργος

Étymologie

Du grec ancien περίεργος, períergos.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif περίεργος περίεργη περίεργο
génitif περίεργου περίεργης περίεργου
accusatif περίεργο περίεργη περίεργο
vocatif περίεργε περίεργη περίεργο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif περίεργοι περίεργες περίεργα
génitif περίεργων περίεργων περίεργων
accusatif περίεργους περίεργες περίεργα
vocatif περίεργοι περίεργες περίεργα

περίεργος, períergos \pɛ.ˈɾi.ɛɾ.ɣɔs\

  1. Curieux, étrange.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Curieux, qui manifeste de la curiosité.

Références

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (περίεργος)

Grec ancien

Étymologie

Mot composé de περί, perí (« autour ») et de ἔργω, érgô (« travailler »).

Adjectif

περίεργος, períergos *\Prononciation ?\

  1. Qui intervient dans les affaires des autres.
  2. Curieux de ce qui se passe autour.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  3. Superstitieux.

Dérivés

  • περιεργία

Dérivés dans d’autres langues

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.