περιπατητικός

Grec ancien

Étymologie

Mot dérivé de περιπατητής, peripatêtês (« promeneur »), avec le suffixe -ικός, -ikós.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif περιπατητιϰός περιπατητιϰή περιπατητιϰόν
vocatif περιπατητιϰέ περιπατητιϰή περιπατητιϰόν
accusatif περιπατητιϰόν περιπατητιϰήν περιπατητιϰόν
génitif περιπατητιϰοῦ περιπατητιϰῆς περιπατητιϰοῦ
datif περιπατητιϰῷ περιπατητιϰῇ περιπατητιϰῷ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif περιπατητιϰώ περιπατητιϰά περιπατητιϰώ
vocatif περιπατητιϰώ περιπατητιϰά περιπατητιϰώ
accusatif περιπατητιϰώ περιπατητιϰά περιπατητιϰώ
génitif περιπατητιϰοῖν περιπατητιϰαῖν περιπατητιϰοῖν
datif περιπατητιϰοῖν περιπατητιϰαῖν περιπατητιϰοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif περιπατητιϰοί περιπατητιϰαί περιπατητιϰά
vocatif περιπατητιϰοί περιπατητιϰαί περιπατητιϰά
accusatif περιπατητιϰούς περιπατητιϰάς περιπατητιϰά
génitif περιπατητιϰῶν περιπατητιϰῶν περιπατητιϰῶν
datif περιπατητιϰοῖς περιπατητιϰαῖς περιπατητιϰοῖς

περιπατητικός, peripapêtikós

  1. Qui concerne la philosophie péripatéticienne.

Nom commun

περιπατητικός, peripapêtikós masculin

  1. Philosophe péripatéticien.

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.