περιστροφή

Étymologie

Du grec ancien περιστροφή, peristrophê.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  περιστροφή οι  περιστροφές
Génitif της  περιστροφής των  περιστροφών
Accusatif τη(ν)  περιστροφή τις  περιστροφές
Vocatif περιστροφή περιστροφές

περιστροφή \pɛ.ɾi.stɾɔ.ˈfi\ féminin

  1. Révolution, rotation, tour, tournoiement.

Grec ancien

Étymologie

Déverbal de περιστρέφω, peristréphô, voir στροφή, strophê (« tournure, action de tourner »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ἡ περιστροϕή αἱ περιστροϕαί τὼ περιστροϕά
Vocatif περιστροϕή περιστροϕαί περιστροϕά
Accusatif τὴν περιστροϕήν τὰς περιστροϕάς τὼ περιστροϕά
Génitif τῆς περιστροϕῆς τῶν περιστροϕῶν τοῖν περιστροϕαῖν
Datif τῇ περιστροϕῇ ταῖς περιστροϕαῖς τοῖν περιστροϕαῖν

περιστροφή, peristrophê féminin

  1. Jet, lancer d’un palet.
  2. Évolution, rotation.
  3. Échange de relations.

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.