πλάσμα
Étymologie
- Du grec ancien πλάσμα, plásma.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | πλάσμα | τα | πλάσματα |
| Génitif | του | πλάσματος | των | πλασμάτων |
| Accusatif | το | πλάσμα | τα | πλάσματα |
| Vocatif | πλάσμα | πλάσματα | ||
πλάσμα (plásma) \ˈpla.zma\ neutre
Dérivés
- πλάθω
- πλασματάκι
- πλασματικός — plasmatique
- πλασμώδιο
- κατάπλασμα — cataplasme
- εκτόπλασμα — ectoplasme
Grec ancien
Étymologie
- De πλάσσω, plássô (« former », « mouler »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | τὸ | πλάσμα | τὰ | πλάσματα | τὼ | πλάσματε |
| Vocatif | πλάσμα | πλάσματα | πλάσματε | |||
| Accusatif | τὸ | πλάσμα | τὰ | πλάσματα | τὼ | πλάσματε |
| Génitif | τοῦ | πλάσματος | τῶν | πλασμάτων | τοῖν | πλασμάτοιν |
| Datif | τῷ | πλάσματι | τοῖς | πλάσμασι(ν) | τοῖν | πλασμάτοιν |
πλάσμα, plásma *\ˈpla.zma\ neutre
- Ouvrage façonné, modelé ; figure.
- Modulation de la voix.
- Contrefaçon, imitation.
- Travail de composition.
Dérivés dans d’autres langues
- Latin : plasma (du latin, dans les autres langues latines)
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901