πλατύς

Étymologie

Du grec ancien πλατύς, platús large »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif πλατύς πλατιά πλατύ
génitif πλατύ πλατιάς πλατιού
accusatif πλατύ πλατιά πλατύ
vocatif πλατύ πλατιά πλατύ
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif πλατιοί πλατιές πλατιά
génitif πλατιών πλατιών πλατιών
accusatif πλατιούς πλατιές πλατιά
vocatif πλατιοί πλατιές πλατιά

πλατύς, platís \pla.ˈtis\

  1. Large.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

  • πλαταίνω
  • πλατέα
  • πλατεία
  • πλατειάζω
  • πλατειασμός
  • πλατειαστικός
  • πλάτεμα
  • πλάτη
  • πλατιά
  • πλάτος
  • πλάτυνση
  • πλατύνω
  • πλάτυσμα
  • πλατυτέρα
  • πλατύτητα
  • πλάτωμα
  • πλατωσιά
  • πλατσομύτης
  • πλατύβαθρο
  • πλατύγυρος
  • πλατυκέρατος
  • πλατυκεφαλία
  • πλατυκέφαλος
  • πλατυμέτωπος
  • πλατυπόδαρος
  • πλατυποδία
  • πλατύρρινος
  • πλατύσκαλο
  • πλατύστερνος
  • πλατύστομος
  • πλατύσωμος
  • πλατύφυλλος
  • πλατύχωρος

Références

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (πλατύς)

Grec ancien

Étymologie

De l’indo-européen commun *plā̆t-[1]. Apparenté[1] au latin planta plante du pied »), au breton led largeur »), à l’anglais flat plat »), au lituanien platus large »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif πλατύς πλατεῖα πλατύ
vocatif πλατύ πλατεῖᾰ πλατύ
accusatif πλατύν πλατεῖᾰν πλατύ
génitif πλατέος πλατείᾱς πλατέος
datif πλατεῖ πλατείᾳ πλατεῖ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif πλατέε πλατείᾱ πλατέε
vocatif πλατέε πλατείᾱ πλατέε
accusatif πλατέε πλατείᾱ πλατείᾱ
génitif πλατέοιν πλατείαιν πλατέοιν
datif πλατέοιν πλατείαιν πλατέοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif πλατεῖς πλατεῖαι πλατέᾰ
vocatif πλατεῖς πλατεῖαι πλατέᾰ
accusatif πλατεῖς πλατείᾱς πλατέᾰ
génitif πλατέων πλατειῶν πλατέων
datif πλατέσι(ν) πλατείαις πλατέσι(ν)

πλατύς, platús *\pla.ˈtʉs\

  1. Large et plat.
    • αἰπόλια πλατέ᾽ αἰγῶν.
      grand troupeau.
  2. (Par extension) Répandu ou disséminé sur un large espace.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  3. Largement ouvert.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  4. Salé, âcre (en particulier en parlant d'eau).
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

Apparentés étymologiques

Références

  1. 1 2 Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage