πλώρη

Étymologie

Du grec ancien πρῷρα, prôira proue »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  πλώρη οι  πλώρες
Génitif της  πλώρης των  πλωρών
Accusatif τη(ν)  πλώρη τις  πλώρες
Vocatif πλώρη πλώρες

πλώρη, plóri \Prononciation ?\ féminin

  1. Proue.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références

  • Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (πλώρη)