πρέσβης
Étymologie
- Du grec ancien πρεσβεύς, présbeús.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | πρέσβης | οι | πρέσβεις |
| Génitif | του | πρέσβη | των | πρέσβεων |
| Accusatif | το(ν) | πρέσβη | τους | πρέσβεις |
| Vocatif | πρέσβη | πρέσβεις | ||
πρέσβης, présvis \ˈpɾɛ.zvis\ masculin (pour une femme, on dit : πρέσβειρα)