πραικόκιον
Grec ancien
Étymologie
- Du latin praecoquum, (le fruit) précoce.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | τὸ | πραικόκιον | τὰ | πραικόκια | τὼ | πραικοκίω |
| Vocatif | πραικόκιον | πραικόκια | πραικοκίω | |||
| Accusatif | τὸ | πραικόκιον | τὰ | πραικόκια | τὼ | πραικοκίω |
| Génitif | τοῦ | πραικοκίου | τῶν | πραικοκίων | τοῖν | πραικοκίοιν |
| Datif | τῷ | πραικοκίῳ | τοῖς | πραικοκίοις | τοῖν | πραικοκίοιν |
πραικόκιον, praikókion *\pra͜i.ˈko.ki.on\ neutre
Variantes
- βερικόκκιον
- πραικόκκιον
- πρεκόκκιον