προσφορά

Étymologie

Du grec ancien προσφορά, prosphorá.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  προσφορά οι  προσφορές
Génitif της  προσφοράς των  προσφορών
Accusatif τη(ν)  προσφορά τις  προσφορές
Vocatif προσφορά προσφορές

προσφορά, prosforá \pɾɔ.sfɔ.ˈɾa\ féminin

  1. Offre, action d’offrir, ce que l’on offre.
  2. (Commerce) Offre.

Grec ancien

Étymologie

Déverbal de προσφέρω, prosphérô (« apporter, offrir »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ἡ προσφορά αἱ προσφοραί τὼ προσφορά
Vocatif προσφορά προσφοραί προσφορά
Accusatif τὴν προσφοράν τὰς προσφοράς τὼ προσφορά
Génitif τῆς προσφορᾶς τῶν προσφορῶν τοῖν προσφοραῖν
Datif τῇ προσφορᾷ ταῖς προσφοραῖς τοῖν προσφοραῖν

προσφορά, prosphorá \pro.spʰo.ˈraː\ féminin

  1. Offre.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Apparentés étymologiques

Dérivés dans d’autres langues

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.