πρωκτοπεντετηρίς
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | πρωκτοπεντετηρίς | αἱ | πρωκτοπεντετηρίδες | τὼ | πρωκτοπεντετηρίδε |
| Vocatif | πρωκτοπεντετηρί | πρωκτοπεντετηρίδες | πρωκτοπεντετηρίδε | |||
| Accusatif | τὴν | πρωκτοπεντετηρίδα | τὰς | πρωκτοπεντετηρίδας | τὼ | πρωκτοπεντετηρίδε |
| Génitif | τῆς | πρωκτοπεντετηρίδος | τῶν | πρωκτοπεντετηρίδων | τοῖν | πρωκτοπεντετηρίδοιν |
| Datif | τῇ | πρωκτοπεντετηρίδι | ταῖς | πρωκτοπεντετηρίσι(ν) | τοῖν | πρωκτοπεντετηρίδοιν |
πρωκτοπεντετηρίς, prôktopentetêrís *\prɔːk.to.pen.te.tɛː.ˈris\ féminin
- Fête extraordinaire, d’où quinquennale, d’un débauché contre nature.
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952