ροδάκινο
Étymologie
- Du grec ancien ῥοδάκινον, issu du latin duracinum.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | το | ροδάκινο | τα | ροδάκινα |
| Génitif | του | ροδάκινου ροδακίνου |
των | ροδάκινων ροδακίνων |
| Accusatif | το | ροδάκινο | τα | ροδάκινα |
| Vocatif | ροδάκινο | ροδάκινα | ||
ροδάκινο, rodákino \ɾoˈða.ci.no\ neutre
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (ροδάκινο)