ρούσικος
Étymologie
- De l’italien russo.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ρούσικος | ρούσικη | ρούσικο | |||
| génitif | ρούσικου | ρούσικης | ρούσικου | |||
| accusatif | ρούσικο | ρούσικη | ρούσικο | |||
| vocatif | ρούσικε | ρούσικη | ρούσικο | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | ρούσικοι | ρούσικες | ρούσικα | |||
| génitif | ρούσικων | ρούσικων | ρούσικων | |||
| accusatif | ρούσικους | ρούσικες | ρούσικα | |||
| vocatif | ρούσικοι | ρούσικες | ρούσικα | |||
ρούσικος, -η, -ο