σίλουρος

Grec ancien

Étymologie

Inconnue

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif σἰλουρος οἱ σἰλουροι τὼ σίλούρω
Vocatif σἰλουρε σἰλουροι σίλούρω
Accusatif τὸν σἰλουρον τοὺς σίλούρους τὼ σίλούρω
Génitif τοῦ σίλούρου τῶν σίλούρων τοῖν σίλούροιν
Datif τῷ σίλούρ τοῖς σίλούροις τοῖν σίλούροιν

σἰλουρος, ου, (ὁ) masculin [silouros]

  1. Silure.

Dérivés dans d’autres langues

Références

  • Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901