σεμνός

Étymologie

Du grec ancien σεμνός, semnós.

Adjectif

σεμνός, semnós \sɛm.ˈnɔ s\

  1. Modeste.
    • σεμνός άνθρωπος, un homme modeste.

Antonymes

  • προκλητικός

Grec ancien

Étymologie

De σέβομαι, sébomai (« craindre les dieux, révérer »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif σεμνός σεμνή σεμνόν
vocatif σεμνέ σεμνή σεμνόν
accusatif σεμνόν σεμνήν σεμνόν
génitif σεμνοῦ σεμνῆς σεμνοῦ
datif σεμνῷ σεμνῇ σεμνῷ
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif σεμνώ σεμνά σεμνώ
vocatif σεμνώ σεμνά σεμνώ
accusatif σεμνώ σεμνά σεμνώ
génitif σεμνοῖν σεμναῖν σεμνοῖν
datif σεμνοῖν σεμναῖν σεμνοῖν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif σεμνοί σεμναί σεμνά
vocatif σεμνοί σεμναί σεμνά
accusatif σεμνούς σεμνάς σεμνά
génitif σεμνῶν σεμνῶν σεμνῶν
datif σεμνοῖς σεμναῖς σεμνοῖς

σεμνός, semnós *\sem.ˈnos\

  1. Révéré, saint, craint (en parlant des dieux).
    • σεμνοὶ θεοί
      dieux révérés
  2. Auguste, majestueux, révéré (en parlant des hommes).
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  3. Sévère, solennel.
    • σεμνὸν βλέπειν
      avoir un air grave et sévère

Dérivés

  • πάνσεμνος (« très majestueux »)
  • σεμνολογέω (« parler gravement »)
  • σεμνολόγος
  • σεμνόμαντις
  • σεμνομυθέω
  • σεμνόω, σεμνοποιέω (« magnifier, rendre auguste »)
  • σεμνοπροσωπέω
  • σεμνόστομος
  • σεμνότης (« dignité, solennité »)
  • σεμνότιμος

Dérivés dans d’autres langues

Références

 

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.