σιωπή
Étymologie
- Du grec ancien σιωπή, siôpê.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | σιωπή | οι | σιωπές |
| Génitif | της | σιωπής | των | σιωπών |
| Accusatif | τη(ν) | σιωπή | τις | σιωπές |
| Vocatif | σιωπή | σιωπές | ||
σιωπή (siopí) \si.ɔ.ˈpi\ féminin
Synonymes
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | σιωπή | αἱ | σιωπαί | τὼ | σιωπά |
| Vocatif | σιωπή | σιωπαί | σιωπά | |||
| Accusatif | τὴν | σιωπήν | τὰς | σιωπάς | τὼ | σιωπά |
| Génitif | τῆς | σιωπῆς | τῶν | σιωπῶν | τοῖν | σιωπαῖν |
| Datif | τῇ | σιωπῇ | ταῖς | σιωπαῖς | τοῖν | σιωπαῖν |
σιωπή, siôpế *\si.ɔː.ˈpɛː\ féminin
Variantes
- σιωπά
Dérivés
Références
- « σιωπή », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage
- ↑ Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage