σκότος

Grec ancien

Étymologie

Voir σκιά.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ σκότος οἱ σκότοι τὼ σκότω
Vocatif σκότε σκότοι σκότω
Accusatif τὸν σκότον τοὺς σκότους τὼ σκότω
Génitif τοῦ σκότου τῶν σκότων τοῖν σκότοιν
Datif τῷ σκότῳ τοῖς σκότοις τοῖν σκότοιν
Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif τὸ σκότος τὰ σκότη τὼ σκότει
Vocatif σκότος σκότη σκότει
Accusatif τὸ σκότος τὰ σκότη τὼ σκότει
Génitif τοῦ σκότους τῶν σκοτῶν τοῖν σκοτοῖν
Datif τῷ σκότει τοῖς σκότεσι(ν) τοῖν σκοτοῖν

σκότος, skótos masculin ou neutre (l’usage hésite)

  1. Ténèbres, obscurité.
    • κατὰ σκότον
    1. Ténèbres de la mort.
    2. Ténèbres des enfers.
    3. Cécité.
  2. (Sens figuré) Obscurité, incertitude, aveuglement de l'esprit, ignorance.

Dérivés

Dérivés dans d’autres langues

Références

  • Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.