στέμμα

Étymologie

Du grec ancien στέμμα, stémma.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif το  στέμμα τα  στέμματα
Génitif του  στέμματος των  στεμμάτων
Accusatif το  στέμμα τα  στέμματα
Vocatif στέμμα στέμματα

στέμμα, stémma \ˈstɛ.ma\ neutre

  1. (Habillement) Couronne.
    • Το βασιλικό στέμμα.
      La couronne royale.
    • Ο διάδοχος του στέμματος.
      L’héritier de la couronne.

Prononciation

→ Prononciation audio manquante. (Ajouter un fichier ou en enregistrer un avec Lingua Libre )

Voir aussi

Grec ancien

Étymologie

(Siècle à préciser) Mot dérivé de στέφω, stéphô (« entourer, ceindre, couronner »), avec le suffixe -μα, -ma.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif τὸ στέμμα τὰ στέμματα τὼ στέμματε
Vocatif στέμμα στέμματα στέμματε
Accusatif τὸ στέμμα τὰ στέμματα τὼ στέμματε
Génitif τοῦ στέμματος τῶν στεμμάτων τοῖν στεμμάτοιν
Datif τῷ στέμματι τοῖς στέμμασι(ν) τοῖν στεμμάτοιν

στέμμα, stémma *\ˈste.mːa\ neutre

  1. Guirlande.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. (Habillement) Couronne, bandeau, bandelette.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  3. (À Rome) Images des ancêtres ornées de couronnes.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

  • στεμματοφόρος
  • στεμματόω

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.