σταχτής
Étymologie
- De στάχτη (« cendre »).
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σταχτής | σταχτιά | σταχτί | |||
| génitif | σταχτιού | σταχτιάς | σταχτιού | |||
| accusatif | σταχτή | σταχτιά | σταχτί | |||
| vocatif | σταχτή | σταχτιά | σταχτί | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | σταχτιοί | σταχτιές | σταχτιά | |||
| génitif | σταχτιών | σταχτιών | σταχτιών | |||
| accusatif | σταχτιούς | σταχτιές | σταχτιά | |||
| vocatif | σταχτιοί | σταχτιές | σταχτιά | |||
σταχτής, stachtís \staˈxtis\