στρατιώτης

Étymologie

Du grec ancien στρατιώτης, stratiôtês.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ο  στρατιώτης οι  στρατιώτες
Génitif του  στρατιώτη των  στρατιωτών
Accusatif τον  στρατιώτη τους  στρατιώτες
Vocatif στρατιώτη στρατιώτες

στρατιώτης, stratiótis \stɾa.ti.ˈɔ.tis\ masculin

  1. (Militaire) Soldat.
  2. (Échecs) Pion.

Dérivés

Grec ancien

Étymologie

Composé de στρατία, stratía (« armée ») et de -της, tês.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ὁ στρατιώτης οἱ στρατιῶται τὼ στρατιώτα
Vocatif στρατιῶτα στρατιῶται στρατιώτα
Accusatif τὸν στρατιώτην τοὺς στρατιώτας τὼ στρατιώτα
Génitif τοῦ στρατιώτου τῶν στρατιωτῶν τοῖν στρατιώταιν
Datif τῷ στρατιώτῃ τοῖς στρατιώταις τοῖν στρατιώταιν

στρατιώτης, stratiốtês *\stra.ti.ˈɔː.tɛːs\ masculin

  1. (Militaire) Soldat.

Apparentés étymologiques

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.