στρουθιοκάμηλος
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | στρουθιοκάμηλος | οἱ | στρουθιοκάμηλοι | τὼ | στρουθιοκαμήλω |
| Vocatif | στρουθιοκάμηλε | στρουθιοκάμηλοι | στρουθιοκαμήλω | |||
| Accusatif | τὸν | στρουθιοκάμηλον | τοὺς | στρουθιοκαμήλους | τὼ | στρουθιοκαμήλω |
| Génitif | τοῦ | στρουθιοκαμήλου | τῶν | στρουθιοκαμήλων | τοῖν | στρουθιοκαμήλοιν |
| Datif | τῷ | στρουθιοκαμήλῳ | τοῖς | στρουθιοκαμήλοις | τοῖν | στρουθιοκαμήλοιν |
στρουθιοκάμηλος, strouthiokámêlos *\stroː.tʰi.o.ka.ˈmɛː.los\ masculin
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : στρουθοκάμηλος
- Latin : struthiocamelus
- Conventions internationales : Struthio camelus
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- « στρουθιοκάμηλος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage