συναγωγή

Étymologie

Du grec ancien συναγωγή, synagōgḗ.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  συναγωγή οι  συναγωγές
Génitif της  συναγωγής των  συναγωγών
Accusatif τη(ν)  συναγωγή τις  συναγωγές
Vocatif συναγωγή συναγωγές

συναγωγή (sinagoyí) \si.na.ɣoˈʝi\ féminin

  1. Assemblée.
  2. (Architecture, Religion) Synagogue.

Grec ancien

Étymologie

Déverbal de συνάγω, synágō (« rassembler »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ἡ συναγωγή αἱ συναγωγαί τὼ συναγωγά
Vocatif συναγωγή συναγωγαί συναγωγά
Accusatif τὴν συναγωγήν τὰς συναγωγάς τὼ συναγωγά
Génitif τῆς συναγωγῆς τῶν συναγωγῶν τοῖν συναγωγαῖν
Datif τῇ συναγωγῇ ταῖς συναγωγαῖς τοῖν συναγωγαῖν

συναγωγή, synagōgḗ féminin

  1. Rassemblement, assemblée de gens.
    • συναγωγή ἀνδρὸς καὶ γυναικός
      de l’homme et de la femme.
    • καὶ τῆς ἀρχαίας φύσεως συναγωγεὺς καὶ ἐπιχειρῶν ποιῆσαι. — (Platon, Le Banquet, 191d)
      La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
    1. Synagogue, assemblée des juifs.
      • συναγωγή τῶν συνέδρων
    • du sanhédrin
  2. Rassemblement, regroupement, mis en tas, etc., de choses.
    • συναγωγή τοῦ σίτου
      de la récolte

Prononciation

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.