σύναξη
Étymologie
- Du grec ancien σύναξις, súnaxis (« assemblée »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | σύναξη | οι | συνάξεις |
| Génitif | της | σύναξης συνάξεως |
των | συνάξεων |
| Accusatif | τη(ν) | σύναξη | τις | συνάξεις |
| Vocatif | σύναξη | συνάξεις | ||
σύναξη, sýnaxi \Prononciation ?\ féminin
- Assemblée, rassemblement, réunion.
- (Religion) Rassemblement pour une célébration, fête.
- η Σύναξη της Θεοτόκου, Assomption de Marie.
Dérivés
- λαοσύναξη
- συναξάριο, missel, livre de messe.
Voir aussi
- Σύναξη (λειτουργική) sur l’encyclopédie Wikipédia (en grec)
Références
- Λεξικό της κοινής νεοελληνικής, Fondation Manolis Triantafyllidis, 1998 (σύναξη)