ταχυτής

Grec ancien

Étymologie

Dérivé de ταχύς, avec le suffixe -τής.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ταχυτής αἱ ταχυτῆτες τὼ ταχυτῆτε
Vocatif ταχυτής ταχυτῆτες ταχυτῆτε
Accusatif τὴν ταχυτῆτα τὰς ταχυτῆτας τὼ ταχυτῆτε
Génitif τῆς ταχυτῆτος τῶν ταχυτήτων τοῖν ταχυτήτοιν
Datif τῇ ταχυτῆτι ταῖς ταχυτῆσι(ν) τοῖν ταχυτήτοιν

ταχυτής, takhutḗs *\ta.kʰy.tɛ̌ːs\ féminin

  1. Vitesse.

Références