τελευταίος

Étymologie

Du grec ancien τελευταῖος, teleutaîos.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif τελευταίος τελευταία τελευταίο
génitif τελευταίου τελευταίας τελευταίου
accusatif τελευταίο τελευταία τελευταίο
vocatif τελευταίε τελευταία τελευταίο
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif τελευταίοι τελευταίες τελευταία
génitif τελευταίων τελευταίων τελευταίων
accusatif τελευταίους τελευταίες τελευταία
vocatif τελευταίοι τελευταίες τελευταία

τελευταίος (teleftéos) \te.leˈfte.os\

  1. Dernier.
    • μένουμε στο τελευταίο σπίτι του δρόμου
      Nous habitons la dernière maison de la rue.
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.