τετραγωνισμός
Étymologie
- Apparenté à τετράγωνο (« carré »), du grec ancien τετραγωνισμός, tetragônismós.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | τετραγωνισμός | οι | τετραγωνισμοί |
| Génitif | του | τετραγωνισμού | των | τετραγωνισμών |
| Accusatif | τον | τετραγωνισμό | τους | τετραγωνισμούς |
| Vocatif | τετραγωνισμέ | τετραγωνισμοί | ||
τετραγωνισμός, tetragonismós \tɛ.tɾa.ɣɔ.ni.ˈzmɔs\ masculin
Dérivés
- τετραγωνισμός του κύκλου (« quadrature du cercle »)
Grec ancien
Étymologie
- Mot dérivé de τετραγωνίζω, tetragonizo, avec le suffixe -μός, -mós.
Nom commun
τετραγωνισμός, tetragonismos *\Prononciation ?\ masculin
- Quadrature.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : τετραγωνισμός
- Latin : tetragonismus
Références
- « τετραγωνισμός », dans Henry Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, Roderick McKenzie, A Greek–English Lexicon, Clarendon Press, Oxford, 1940 → consulter cet ouvrage