τρίχα
Étymologie
- Du grec ancien θρίξ, thríx via son génitif τριχός.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | τρίχα | οι | τρίχες |
| Génitif | της | τρίχας | των | τριχών |
| Accusatif | τη(ν) | τρίχα | τις | τρίχες |
| Vocatif | τρίχα | τρίχες | ||
τρίχα, tríkha \ˈtɾi.xa\ féminin
Dérivés
- άτριχος
- τριχάρα
- τρίχας
- τριχιά
- τρίχινος
- τριχίτσα
- τριχούλα
- τριχοφυΐα
- τρίχωμα
- τριχωτός
- τριχωτό
Grec ancien
Étymologie
- De τρίς, trís (« trois fois »), τρεῖς, treís (« trois »).
Adverbe
τρίχα, tríkha *\Prononciation ?\
- En trois.
- τρίχα σχίζειν
- fendre en trois.
- τρίχα σχίζειν
Dérivés
- διάτριχα
Forme de nom commun
τρίχα *\ˈtri.kʰa\ féminin
- Accusatif singulier de θρίξ.
Références
- « τρίχα », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage