υπακοή
Étymologie
- Du grec ancien ὑπακοή, hupakoê. Voir υπακούω.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | υπακοή | οι | υπακοές |
| Génitif | της | υπακοής | των | — |
| Accusatif | τη(ν) | υπακοή | τις | υπακοές |
| Vocatif | υπακοή | υπακοές | ||
υπακοή, ipakoí \i.pa.kɔ.ˈi\ féminin
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | η | υπακοή | οι | υπακοές |
| Génitif | της | υπακοής | των | — |
| Accusatif | τη(ν) | υπακοή | τις | υπακοές |
| Vocatif | υπακοή | υπακοές | ||
υπακοή, ipakoí \i.pa.kɔ.ˈi\ féminin