υποχονδριακός
Étymologie
- Du grec ancien ὑποχονδριακός hypochondriakós.
Adjectif
| cas | singulier | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | υποχονδριακός | υποχονδριακή | υποχονδριακό | |||
| génitif | υποχονδριακού | υποχονδριακής | υποχονδριακού | |||
| accusatif | υποχονδριακό | υποχονδριακή | υποχονδριακό | |||
| vocatif | υποχονδριακέ | υποχονδριακή | υποχονδριακό | |||
| cas | pluriel | |||||
| masculin | féminin | neutre | ||||
| nominatif | υποχονδριακοί | υποχονδριακές | υποχονδριακά | |||
| génitif | υποχονδριακών | υποχονδριακών | υποχονδριακών | |||
| accusatif | υποχονδριακούς | υποχονδριακές | υποχονδριακά | |||
| vocatif | υποχονδριακοί | υποχονδριακές | υποχονδριακά | |||
υποχονδριακός (ipokhondriakós) \i.pɔ.xɔn.ðɾi.a.ˈkɔs\
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ο | υποχονδριακός | οι | υποχονδριακοί |
| Génitif | του | υποχονδριακού | των | υποχονδριακών |
| Accusatif | τον | υποχονδριακό | τους | υποχονδριακούς |
| Vocatif | υποχονδριακέ | υποχονδριακοί | ||
υποχονδριακός (ipokhondriakós) \i.pɔ.xɔn.ðɾi.a.ˈkɔs\ masculin