φάνταγμα

Grec ancien

Étymologie

Du verbe φαντάζω, phantázô lui-même issu du verbe φαίνω, phaínô.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif τὸ φάνταγμα τὰ φαντάγματα τὼ φαντάγματε
Vocatif φάνταγμα φαντάγματα φαντάγματε
Accusatif τὸ φάνταγμα τὰ φαντάγματα τὼ φαντάγματε
Génitif τοῦ φαντάγματος τῶν φανταγμάτων τοῖν φανταγμάτοιν
Datif τῷ φαντάγματι τοῖς φαντάγμασι(ν) τοῖν φανταγμάτοιν

φάνταγμα, phántagma *\ˈpʰan.taɡ.ma\ neutre (Ancienne écriture : ϕάνταγμα)

  1. Forme ionienne de φάντασμα.
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.