φυτόν
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | τὸ | φυτόν | τὰ | φυτά | τὼ | φυτώ |
| Vocatif | φυτόν | φυτά | φυτώ | |||
| Accusatif | τὸ | φυτόν | τὰ | φυτά | τὼ | φυτώ |
| Génitif | τοῦ | φυτοῦ | τῶν | φυτῶν | τοῖν | φυτοῖν |
| Datif | τῷ | φυτῷ | τοῖς | φυτοῖς | τοῖν | φυτοῖν |
φυτόν, phytón neutre
- Pousse, ce qui pousse ou se développe (être humain et végétal).
Dérivés
- φυτοβασίλειον
- φυτοειδῶς
- φυτοεργός
- φυτοφόρος
- φυτοφύλαξ
- φυτοκομέω
- φυτοκόμια
- φυτόομαι
- φυτοσκαφία
- φυτοσκάφος
- φυτοσπορία
- φυτόσπορος
- φυτοσπόρος
- φυτοτροφέομαι
- φυτοτροφία
- φυτότροφος
- φυτουργεῖον
- φυτουργέω
- φυτούργημα
- φυτουργία
- φυτουργικός
- φυτουργός
- φυτούριον
Apparentés étymologiques
- φύλλον (« feuille »)