φωνήεν

Étymologie

Du grec ancien φωνῆεν, phōnêen.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif το  φωνήεν τα  φωνήεντα
Génitif του  φωνήεντος των  φωνηέντων
Accusatif το  φωνήεν τα  φωνήεντα
Vocatif φωνήεν φωνήεντα

φωνήεν (foníen) \foˈni.en\ neutre

  1. Voyelle.