χειμερινός

Étymologie

Du grec ancien χειμερινός, kheimerinós.

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif χειμερινός χειμερινή χειμερινό
génitif χειμερινού χειμερινής χειμερινού
accusatif χειμερινό χειμερινή χειμερινό
vocatif χειμερινέ χειμερινή χειμερινό
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif χειμερινοί χειμερινές χειμερινά
génitif χειμερινών χειμερινών χειμερινών
accusatif χειμερινούς χειμερινές χειμερινά
vocatif χειμερινοί χειμερινές χειμερινά

χειμερινός (chimerinós) \çi.me.ɾiˈnos\

  1. Hivernal, relatif à l’hiver.
    • Οι χειμερινές εκπτώσεις.
      Les soldes d’hiver.

Grec ancien

Étymologie

Mot dérivé de χειμέριος, kheimérios (« hivernal »), avec le suffixe -ινός, -inós.

Adjectif

χειμερινός, kheimerinós *\kʰeː.me.ri.nós\

  1. Hivernal.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Apparentés étymologiques

Dérivés dans d’autres langues

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.