χρῆμα

Voir aussi : χρήμα

Grec ancien

Mot dérivé de χράω, khráô (« utiliser, avoir besoin »), avec le suffixe -μα, -ma.

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	τὸ	χρῆμα	τὰ	χρήματα	τὼ	χρήματε
Vocatif		χρῆμα		χρήματα		χρήματε
Accusatif	τὸ	χρῆμα	τὰ	χρήματα	τὼ	χρήματε
Génitif	τοῦ	χρήματος	τῶν	χρημάτων	τοῖν	χρημάτοιν
Datif	τῷ	χρήματι	τοῖς	χρήμασι(ν)	τοῖν	χρημάτοιν

χρῆμα, khrễma *\ˈkʰrɛːˌ.ma\

(singulier) Ce dont on se sert ou dont on a besoin, chose, affaire.
1. Évènement, occurrence.
(pluriel) Biens, avoir.

χρηματίζω, négocier, faire des affaires
- χρηματισμός, négoce
- χρηματιστήριον
- χρηματιστής, négociant
  - χρηματιστικός, commercial, de négociant
χρηματικός
χρηματοποιός, profitable
χρημοσύνη