ωριμότητα

Étymologie

De commun ὡριμότης issu du grec ancien ὥριμος de ὡραῖος.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif η  ωριμότητα οι  ωριμότητες
Génitif της  ωριμότητας των  ωριμοτήτων
Accusatif τη(ν)  ωριμότητα τις  ωριμότητες
Vocatif ωριμότητα ωριμότητες

ωριμότητα (orimótita) \ɔ.ɾi.ˈmɔ.ti.ta\ féminin

  1. Maturité.
Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.