винт
Étymologie
- Du russe винт, vint.
Nom commun
| Singulier | Forme de base | винт |
|---|---|---|
| Forme articulée courte | винта | |
| Forme articulée longue | винтът | |
| Pluriel | Forme de base | винтове |
| Forme articulée | винтовете | |
| Pluriel numéral | винта | |
винт \Prononciation ?\ masculin
Russe
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | винт | винты́ |
| Génitif | винта́ | винто́в |
| Datif | винту́ | винта́м |
| Accusatif | винт | винты́ |
| Instrumental | винто́м | винта́ми |
| Prépositionnel | винте́ | винта́х |
| Nom de type 1b selon Zaliznyak | ||
винт, vint \vʲint\ masculin inanimé
- (Technique) Vis.
Архимедов винт.
- Vis d'Archimède.
- (Cartes à jouer) Jeu de cartes proche du bridge.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
Dérivés
- винтить (« visser »)
Prononciation
Voir aussi
- винт sur l’encyclopédie Wikipédia (en russe)
Références
- Cette page comporte des éléments adaptés ou copiés de l’article du Wiktionnaire en russe, sous licence CC BY-SA 4.0 : винт (liste des auteurs et autrices).
- ↑ Max Vasmer, Russisches etymologisches Wörterbuch, Winter, Heidelberg 1953–1958 ; traduit en russe : Этимологический словарь русского языка, Progress, Moscou, 1964–1973