грѣхъ
Étymologie
- Voir грѣшити, grěšiti (« pécher »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | грѣхъ | грѣси | грѣха |
| Génitif | грѣха | грѣхъ | грѣхѹ |
| Datif | грѣхѹ | грѣхомъ | грѣхома |
| Accusatif | грѣхъ | грѣхы | грѣха |
| Instrumental | грѣхомь | грѣхы | грѣхома |
| Locatif | грѣсѣ | грѣсѣхъ | грѣхѹ |
| Vocatif | грѣшє | грѣси | грѣха |
грѣхъ (grěxŭ) masculin
Références
- Josef Kurz et al. (éditeurs), Slovník jazyka staroslověnského [Dictionnaire du vieux slave] (Lexicon linguae palaeoslovenicae), Nakladatelství Československé akademie věd/Euroslavica, Prague, 1958-1994