кітап
Étymologie
- De l’arabe كتاب, kitāb (« livre »).
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif (атау септік) | кітап | кітаптар |
| Génitif (ілік септік) | кітаптың | кітаптардың |
| Datif (барыс септік) | кітапқа | кітаптарға |
| Accusatif (табыс септік) | кітапты | кітаптарды |
| Locatif (жатыс септік) | кітапта | кітаптарда |
| Ablatif (шығыс септік) | кітаптан | кітаптардан |
| Instrumental (көмектес септік) | кітаппен | кітаптармен |
| possessifs | ||
|---|---|---|
| Singulier | Pluriel | |
| Première personne (mon/mes) | кітабым | кітаптарым |
| Première personne (notre/nos) | кітабымыз | кітаптарымыз |
| Deuxième personne (familier) | кітабың | кітаптарың |
| Deuxième personne (poli) | кітабыңыз | кітаптарыңыз |
| Troisième personne | кітабы | кітаптары |
кітап (kitap) \kɪ.ˈtɑp\
Apparentés étymologiques
- noms : кітапхана, кітапханашы, кітапша
- adjectif : кітаби
Voir aussi
- кітап sur l’encyclopédie Wikipédia (en kazakh)