хабар

Étymologie

Du turc haber nouvelle, savoir, information »).

Nom commun

хабар \Prononciation ?\

  1. Nouvelle, information.
  2. Connaissance.

Étymologie

Du turc haber nouvelle, savoir, information »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif хабар хабӕрттӕ
Génitif хабары хабӕртты
Datif хабарӕн хабӕрттӕн
Allatif хабармӕ хабӕрттӕм
Ablatif хабарӕй хабӕрттӕй
Inessif хабары хабӕртты
Adessif хабарыл хабӕрттыл
Équatif хабарау хабӕрттау
Comitatif хабаримӕ хабӕрттимӕ

хабар \Prononciation ?\

  1. Nouvelles.

Notes

Forme et orthographe du dialecte iron.

Références

  • V. I. Abaïev, Dictionnaire russe-ossète, Nauka, Moscou, 1970 (réédition 2000)

Russe

Étymologie

De l’ukrainien хабар, khabar pot-de-vin »)[1].

Nom commun

хабар, habar \Prononciation ?\ masculin inanimé

  1. (Illégalité) Pot-de-vin.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Apparentés étymologiques

Voir aussi

  • хабар sur l’encyclopédie Wikipédia (en russe) 

Références

  1. Max Vasmer, Russisches etymologisches Wörterbuch, Winter, Heidelberg 1953–1958 ; traduit en russe : Этимологический словарь русского языка, Progress, Moscou, 1964–1973

Étymologie

Du turc haber nouvelle ») qui en ukrainien a pris le sens de « paiement au porteur de nouvelles, au messager »[1].

Nom commun

хабар, khabar \Prononciation ?\ masculin inanimé

  1. (Illégalité) Pot-de-vin.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Dérivés

  • хабарництво
  • хабарник

Voir aussi

  • хабар sur l’encyclopédie Wikipédia (en ukrainien) 

Références

  1. Max Vasmer, Russisches etymologisches Wörterbuch, Winter, Heidelberg 1953–1958 ; traduit en russe : Этимологический словарь русского языка, Progress, Moscou, 1964–1973