құлақ
Étymologie
- Du proto-turc *Kul-kak.
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif (атау септік) | құлақ | құлақтар |
| Génitif (ілік септік) | құлақтың | құлақтардың |
| Datif (барыс септік) | құлаққа | құлақтарға |
| Accusatif (табыс септік) | құлақты | құлақтарды |
| Locatif (жатыс септік) | құлақта | құлақтарда |
| Ablatif (шығыс септік) | құлақтан | құлақтардан |
| Instrumental (көмектес септік) | құлақпен | құлақтармен |
| possessifs | ||
|---|---|---|
| Singulier | Pluriel | |
| Première personne (mon/mes) | құлағым | құлақтарым |
| Première personne (notre/nos) | құлағымыз | құлақтарымыз |
| Deuxième personne (familier) | құлағың | құлақтарың |
| Deuxième personne (poli) | құлағыңыз | құлақтарыңыз |
| Troisième personne | құлағы | құлақтары |
құлақ (qulaq) \qʊ.ˈɫɑq\
- (Anatomie) Oreille.
Dérivés
- noms : құлаққап, құлақша, құлақшын
- ішкі құлақ
- ортаңғы құлақ
- сыртқы құлақ
Voir aussi
- құлақ sur l’encyclopédie Wikipédia (en kazakh)