سَحَرَةٌ
Arabe
Étymologie
Application du schème
زَرَزَةٌ
(« de cette nature
»)
à la racine
س ح
ر
(« aube »).
Nom commun
سَحَرَةٌ
,
saḥaratun
\sa.ħa.ra.tun\
écriture abrégée
:
سحرة
Nom d'unité
:
une instance du fait de
سَحَرَ
(
saHara
)
(« fasciner »)
.
Nom d'unité
:
une instance du fait de
سَحِرَ
(
saHira
)
(« faire à l'aube »)
.
Pluriel de
سَاحِرٌ
(
sâHirũ
)
(ici, «
sorcier
»)