त्वम्
Étymologie
- De l’indo-européen túh₂.
Pronom personnel
| Déclinaison de « त्वम् » | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | त्वम् (tvám) | युवाम् (yuvām) | यूयम् (yūyám) |
| Vocatif | - | - | - |
| Accusatif | त्वाम् (tvā́m), त्वा (tvā) | युवाम् (yuvām), वाम् (vām) | युष्मान् (yuṣmā́n), वः (vaḥ) |
| Génitif | तव (táva), ते (te) | युवयोः (yuváyoḥ), वाम् (vām) | युष्माकम् (yuṣmā́kam), वः (vaḥ) |
| Datif | तुभ्य (túbhya), तुभ्यम् (túbhyam), ते (te) | युवाभ्याम् (yuvābhyām), वाम् (vām) | युष्मभ्यम् (yuṣmábhyam), वः (vaḥ) |
| Ablatif | त्वत् (tvát), त्वत्तः (tvattaḥ) | युवाभ्याम् (yuvā́bhyām) | युष्मत् (yuṣmát), युष्मत्तः (yuṣmattaḥ) |
| Locatif | त्वे (tvé), त्वयि (tváyi) | युवयोः (yuváyoḥ) | युष्मे (yuṣmé), युष्मासु (yuṣmāsu) |
| Instrumental | त्वया (tváyā) | युवाभ्याम् (yuvābhyām) | युष्माभिः (yuṣmā́bhiḥ) |
त्वम् (tvam) \ˈtʋəm\