ἀμβρόσιος

Grec ancien

Étymologie

De ἄμβροτος, ámbrotos immortel »).

Adjectif

cas singulier
masculin féminin neutre
nominatif ἀμβρόσιος ἀμβροσί ἀμβρόσιον
vocatif ἀμβρόσιε ἀμβροσί ἀμβρόσιον
accusatif ἀμβρόσιον ἀμβροσίᾱν ἀμβρόσιον
génitif ἀμβροσίου ἀμβροσίᾱς ἀμβροσίου
datif ἀμβροσί ἀμβροσί ἀμβροσί
cas duel
masculin féminin neutre
nominatif ἀμβροσίω ἀμβροσί ἀμβροσίω
vocatif ἀμβροσίω ἀμβροσίω ἀμβροσίω
accusatif ἀμβροσίω ἀμβροσί ἀμβροσίω
génitif ἀμβροσίοιν ἀμβροσίαιν ἀμβροσίοιν
datif ἀμβροσίοιν ἀμβροσίαιν ἀμβροσίοιν
cas pluriel
masculin féminin neutre
nominatif ἀμβρόσιοι ἀμβρόσιαι ἀμβρόσι
vocatif ἀμβρόσιοι ἀμβρόσιαι ἀμβρόσι
accusatif ἀμβροσίους ἀμβροσίᾱς ἀμβροσί
génitif ἀμβροσίων ἀμβροσίων ἀμβροσίων
datif ἀμβροσίοις ἀμβροσίαις ἀμβροσίοις

ἀμβρόσιος, ambrósios

  1. (Mort) Immortel.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. (Mythologie) Divin.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Dérivés

Prononciation

Références

  • Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901